In de meivakantie vlogen wij met onze kinderen Isra van bijna 7 en Esper van 5 voor twee weken naar het uiterste zuiden van Spanje.

Vanaf het vliegveld in Malaga reden we meteen door 'the middle of nowhere' in. In Pulgarin Bajo (Alfernatejo) werden we hartelijk ontvangen door de eigenaar. Omdat we laat aankwamen lag er al brood en olijfolie voor ons klaar en niet te vergeten: een heerlijk knapperend vuurtje (want 's avonds koelde het behoorlijk af). In de ochtend genoten we van ons prachtige uitzicht, de kudde schapen die werd voortgedreven door een heuse herder en de miljoenen olijfbomen om ons heen.

Onze tweede bestemming werd Granada. We zaten ook hier weer op een Cortigo (landgoed) boven het dorpje la Zubia. Heel anders weer, iets minder authentiek dan het vorige huis, maar erg goed verzorgd, prachtig uitzicht en een hoop leven door alle Spanjaarden die een weekend de natuur opzochten tijdens de feestdagen. Van hieruit natuurlijk de ideale plek om een bezoek te brengen aan Granada en het Alhambra. Voor de kinderen kochten we een kinderboek over dit prachtige bouwwerk, in het Nederlands! Ook kregen ze van ons de kleine camera om foto's te maken. Ik kan je zeggen dat dit de bezienswaardigheid nog aantrekkelijker maakt voor kinderen. Ze kijken veel beter en maken de mooiste (en vaak onverwachte) plaatjes.

Daarna door naar Montejaque. Wat een schattig bergdorpje. Alles prachtig wit geschilderd, een echt spaans dorpsplein, wel vier supermarkten (van 3 bij 6 meter), een bakker en altijd mensen op straat die je praktisch allemaal begroeten. We raakten helemaal verliefd op dit plaatsje. Helaas zaten we hier maar twee dagen. Ons huisje was helemaal nieuw, maar in oude stijl gebouwd. Prachtig ingericht en een zwembad voor de deur waar dit keer wel water in zat (wel nog wat fris) en van daaruit weer een prachtig uitzicht. Mooi uitgangspunt voor een bezoek aan Rhonda en een aantal witte dorpjes.

Onze laatste bestemming: Tarifa, cortijo el mastral. We waanden ons in een mexicaanse western. Een echte ranch met paarden, donkergele gebouwen... het zwembad was weer duikklaar. Het waait enorm in Tarifa daarom zie je ook honderden kite-surfers. Bizar is het wel om in Tarifa zelf geen kip op het strand te zien. Aan de ene kant zie je contouren van Afrika liggen, draai je je om, dan helaas lelijke grijze flats. Het oude dorpscentrum is daarentegen ontzettend mooie en gezellig. Op zaterdag zagen we de kerk nog leeglopen met communicantjes!


Kortom: een supervakantie gehad. Voor ons en de kinderen. We kunnen hier nog lang op teren.